16-11-05

Trieste gedachten...

Gisterenavond, toen we naar mijn papa reden om te gaan eten, een vreselijk tafereel gezien. De weg verspert door de politie, een auto, en in het midden van de weg een hoopje ijzer... Hoewel ik totaal niet wist wat er aan de hand was rilde ik over mijn hele lijf. Later hoorde ik dat het om een meisje ging dat wou oversteken en aangereden was door een auto. Ze hebben ze nog proberen te reanimeren, maar alle hulp kwam te laat.  Mijn zusje, ongeveer dezelfde leeftijd als dat meisje (12 jaar) had een halfuurtje eerder dezelfde weg gefietst, zoals elke dag... dan gaat er toch vanalles door je hoofd. Ik heb er vannacht slecht van geslapen en ook vandaag flitst dat tafereel nog regelmatig door mijn hoofd... brrr.
 
Ik ben de dagen aan het aftellen tot het weekend. Niet dat ik zo'n slechte week achter de rug heb maar ik heb nood aan rust, warmte en gezelligheid. Het weer speelt me ook parten... regen en wind zijn niet mijn favo weersomstandigheden, om het zacht uit te drukken :) Het lijkt wel de hele dag donker... Ik slaap ook al heel de week slecht, veel last van hoofdpijn.
 
Ik kijk al uit naar vrijdagavond, dat is altijd mijn avondje 'me time': het vriendje is dan naar de les, rustig een badje nemen, een filmpje kijken ... zalig :) Maar in het weekend ben ik er volledig voor mijn ventje. We hebben voor een keertje nog niet veel gepland, en dat wil ik graag zo houden.

17:29 Gepost door Mystic Flower | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

idd het weekend ik kijk er ook nar uit :p

Gepost door: Anne | 16-11-05

ik kijk ook steeds uit naar het weekend :-) Deze week ben ik heel erg veel thuis geweest, wegens stage, maar het is een volle week werken geworden... Owké, misschien wel minder lastig, maar mijn keppie is er dan natuurlijk niet, dus ik verlang naar het weekend omdat we dan SAMEN thuis zijn :-)

Gepost door: RedRose | 17-11-05

Tijd voor jezelf... Je hebt dit goed bekeken meid van het moment "me time". Dit is iets dat mensen die in een relatie zitten iets te weinig doen naar mijn bescheiden mening maar zo een nood aan hebben. Kan zo een bevrijdend gevoel geven dat het langs de andere kant een verlangen teweeg brengt om de knuf te ontvangen bij de thuiskomst van die die je er niet bij betrokken hebt.

Gepost door: justin | 18-11-05

De commentaren zijn gesloten.