28-10-05

.....

Ik ben terug van mijn uitstapje met H. Het was leuk maar ik was er met mijn gedachten niet bij... H. ook niet, dus dat kwam goed uit. Ik weet niet wat ik heb de laatste weken: voel me zo onzeker over alles, ben kweetnie hoe emotioneel, heb totaal geen energie... Pff. Ik forceer mezelf dan om opgewekt en onnozel te doen, maar dat heeft alleen maar het omgekeerde effect. Ventje merkt dat natuurlijk ook. Hij is dan zo bezorgd en wil mij helpen, maar hoe kan hij mij helpen als ik niet weet hoe... ik kan hem ook ni vertellen wat er scheelt want ik weet het zelf niet goed. En daar word ik natuurlijk alleen maar gefrustreerder van en ventje ook.
 
Het is niet dat dit iets is dat ik pas een aantal weken heb, nu komt het gewoon weer meer aan de oppervlakte. Maar het is er altijd, die onzekerheid, dat donkere kantje... dat verdriet. Pfoew... de traantjes komen boven. Er is gewoon teveel gebeurd in het verleden en dat heeft van mij voor altijd een ander mens gemaakt. En dat maakt me zo kwaad... verdrietig en kwaad.
 
Een aantal jaar geleden ben ik intensief naar een psychiater geweest om een aantal dingen te verwerken. Dat heeft me voor een stukje wel geholpen, omdat ik toen in een hele diepe put zat. Maar omdat ik toen daarvoor medicatie nam (die er trouwens voor gezorgd heeft dat ik 20 (!) kilo verdikt ben... waar er na 3 jaar maar 5 kilo af is, grmbl)  beleefde ik alles anders dan nu. Misschien is het beter als ik zou teruggaan maar ik ben bang... bang om alles terug open te reten en bang om terug afhankelijk te worden van medicatie. En dat wil ik nooit meer!! Ik wil vooral leren mezelf beter te begrijpen, mezelf leren kennen, dingen in een beter perspectief kunnen plaatsen. I know, dat klinkt ontzettend raar maar zo voel ik het aan...
 
Amai... ik ben hier wel erg openhartig. Ben eerlijk gezegd wel een beetje bang van de reacties, maar het moet er gewoon uit. Ik ben nog iets meer dan 2 uurtjes alleen thuis (ventje is naar de les)... heb besloten de keuken een grondige poetsbeurt te geven. Kuistherapie :-) Het is alleszinds beter dan hier achter mijn computerscherm te verdrinken in zelfmedelijden...

19:11 Gepost door Mystic Flower | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

* Niet bang zijn voor reacties! :) Toch zeker de mijne niet .. ze kunnen alleen maar helpen. 'n Blog is 'n goede uitlaatklep.
Hm, bekijk het positief .. ? Je bent grotendeels uit die diepe put geraakt .. Nja, ik kom momenteel ook van redelijk ver en 't is soms ook met ups & downs. Al vermoed ik dat bij u de reden wel ergens anders ligt dan bij mij 't geval was. Nu ja, 'k herken 't wel. Niet goed voelen en eigenlijk totaal niet kunnen uitleggen waarom. Hopelijk verandert het snel! :) Kop op & sterkte!

Gepost door: LittleStar | 29-10-05

Ik kan alleen maar aansluiten bij Little Star enneuh... kuisen dat werkt bij mij ook therapeutisch, ga ervoor ;) Hopelijk voel je je binnenkort een stuk beter!

Gepost door: lena | 30-10-05

inderdaad... niet bang zijn voor reacties... De meeste mensen (ik zeg niet 'alle' om uitzonderingen niet uit te sluiten) zijn verrassende medelevend met hun medebloggers en wensen elkaar alleen maar het beste toe. Dit is ook voor jou het geval! Je zou trots mogen zijn op de weg die je nu al hebt afgelegd, en ook al is het in je verleden gebeurd, je draagt dat nog altijd met je mee. Het verleden zorgt er nu eenmaal voor dat je bent wie je geworden bent, en dat lijkt mij niets minder dan een prachtige persoon!

Gepost door: Manlome | 30-10-05

inderdaad... niet bang zijn voor reacties... De meeste mensen (ik zeg niet 'alle' om uitzonderingen niet uit te sluiten) zijn verrassende medelevend met hun medebloggers en wensen elkaar alleen maar het beste toe. Dit is ook voor jou het geval! Je zou trots mogen zijn op de weg die je nu al hebt afgelegd, en ook al is het in je verleden gebeurd, je draagt dat nog altijd met je mee. Het verleden zorgt er nu eenmaal voor dat je bent wie je geworden bent, en dat lijkt mij niets minder dan een prachtige persoon!

Gepost door: Manlome | 30-10-05

identiek dit stukje zou ik geschreven kunnen hebben :s

Gepost door: Jesske | 01-11-05

... Ik heb ook wel 'n redelijk moeilijke periode moeten doorstaan en ben er nu wel eindelijk uit. Maar nu en dan voel ik me ook nog slecht, emotioneel, ... en weet ik eigenlijk ook totaal niet waarom. Dan vraagt mijn vriend me wat er scheelt en ik kan er eigenlijk geen sluitend antwoord op geven. 't gaat meestal wel weer over door me te focussen op de leukere dingen... Hopelijk ben jij er ook weer vlug bovenop. Pieker niet teveel en geniet van de mooie momenten. Sterkte!

Gepost door: Tine | 01-11-05

Ken het gevoel... Wat is het toch fijn om in blogland te vertoeven hé als je zo de reacties leest. Ik begrijp perfect wat je bedoeld meid en enkel en alleen al door het feit dat het me zelf ook soms te beurt valt. Mensen die dit niet ervaren, hebben, denk ik dan in mijn beste momenten, meestal de wind van achteren gehad. Kop op meisje het heeft pijn gedaan maar op een bepaalde manier ons ook voor een groot deel rijper gemaakt.
Btw; thanks voor de felecitatie voor mijn jaardag ;-)

Gepost door: justin | 02-11-05

De commentaren zijn gesloten.